„— No tak, tobie to idzie... — zauważył z podziwem Janek.
— A więc mamy już przyłączoną baterię żarzenia. Czy chcecie zobaczyć, jak żarzy się włókno katody wewnątrz lampy — zapytał Jacek.
— A to widać... — zapytał ze zdziwieniem Władek.
— Owszem, widać, ale tylko w ciemności... I trzeba się dobrze i dokładnie przypatrzyć, włókno katody jest bowiem osłonięte innymi elementami lampy. Najlepiej je widać z góry.
— Jaka szkoda, że teraz jest widno... — Janek był wyraźnie zmartwiony, lecz nagle twarz jego rozpogodziła się — Jacku, a gdyby tak wejść ze wzmacniaczem do szafy... — dodał prosząco
— ... tam przecież jest ciemno...
— Niezła myśl... — uśmiechnął się Jacek, a czując, że trudno byłoby odmówić chłopcom, dodał — tylko nie podepczcie butów, które tam stoją...!
Janek, jakby tylko czekając na pozwolenie, natychmiast zamknął się w szafie. Po dość długiej chwili wyszedł, mrużąc przyzwyczajone do ciemności oczy.
— Jest... — powiedział powoli — ...świeci się jasnopomarańczowo...
Oczywiście Władek niezwłocznie również zamknął się w szafie.
Po pewnym czasie, gdy już chłopcy zaspokoili swoją ciekawość, Jacek wyjął z szuflady kilka związanych sznurkiem i połączonych razem baterii płaskich.“(2)